Autor: Milovan Pisarri (Staro Sajmište)
Dragoljub Draža Mihailović.
Napomena: Ovo je samo manji izvod iz kataloga zločina formacija pod komandom Draže Mihailovića. Navedene brojke odnose se na žrtve kojima su poznata imena, prezimena, mesto rođenja, mesto, datum i okolnosti pogubljenja. Nažalost, istorijska nauka još uvek nije kvantifikovala ukupne četničke zločine tokom Drugog svetskog rata.
Opština Foča: 1941-1945: 3.525 ubijenih (zaklanih, spaljenih, streljanih) bošnjačkih civila – mahom žena, dece i staraca.
Opština Pljevlja: 1941-1945: 1389 ubijenih (zaklanih, spaljenih, streljanih) bošnjačkih civila – mahom žena, dece i staraca (581 dete ili 42%).
Opština Goražde: 1941-1945: 1370 ubijenih (zaklanih, spaljenih, streljanih) bošnjačkih civila – mahom žena, dece i staraca.
Opština Čajniče: 1941-1945: 598 ubijenih (zaklanih, spaljenih, streljanih) bošnjačkih civila – mahom žena, dece i staraca.
Opštine Prozor i Jablanica: 6-10. oktobar 1942: 1019 ubijenih bošnjačkih i hrvatskih civila – mahom žena, dece i staraca.
Opštine Čačak, Gornji Milanovac i Lučani: 1941-1944: 702 ubijenih, od čega 209 zaklanih; u ovim opštinama četnici su ubili 99 žena, pretežno klanjem.
Užički okrug (opštine Užice, Požega, Arilje, Ivanjica, Čajetina, Kosjerić):1941-1944: 1081 ubijenih (ovom broju treba dodati i 312 zarobljenih partizana sa ovog područja koje su četnici predali Nemcima).
Opština Knjaževac: 1941-1944: 250 ubijenih.
Opštine Obrenovac i Barajevo: 1943-1944: 323 ubijenih (uglavnom zaklanih) civila.
Četnički zatvor u Kolašinu: mart 1942 – mart 1943: 119 streljanih i obešenih.
Vranić (opština Barajevo): 21-22. decembar 1943: 67 ubijenih (uglavnom zaklanih) civila, od čega 35 žena i 15 dece.
Drugovac (opština Smederevo): 29. april 1944: 72 ubijenih civila od čega 24 zaklanih.
Gata (opština Omiš): 2. februar 1942: 190 ubijenih hrvatskih civila.
Jagodina, Paraćin, Ćuprija: 2. februar 1944: 46 zaklanih civila.
Boljanići (opština Pljevlja): 5-8. februar 1943: 386 ubijenih bošnjačkih civila, mahom žena dece i staraca
Bukovica (opština Pljevlja): 5-8. februar 1943: 556 ubijenih bošnjačkih civila, mahom žena dece i staraca
Meljak (opština Pljevlja): 5-8. februar 1943: 480 ubijenih bošnjačkih civila, mahom žena dece i staraca
Sutjeska (opština Foča): 20. decembar 1941 – 20. januar 1942: 412 ubijenih bošnjačkih civila, mahom žena dece i staraca
Ustikolina (opština Foča): 3. decembar 1941 – 20. januar 1942: 185 ubijenih bošnjačkih civila, mahom žena dece i staraca
Slatina (opština Foča): 20. decembar 1941 – 20. januar 1942: 89 ubijenih bošnjačkih civila, mahom žena dece i staraca
Kunovo (opština Foča): 20. decembar 1941 – 20. januar 1942: 163 ubijenih bošnjačkih civila, mahom žena dece i staraca
Vikoč (opština Foča): 20. decembar 1941 – 20. januar 1942: 177 ubijenih bošnjačkih civila, mahom žena dece i staraca
Najavljena sudska rehabilitacija Draže Mihailovića predstavlja epilog sramnog Zakona o rehabilitaciji iz 2006, ali i finale političke rehabilitacije ovog ratnog zločinca od strane kapitalističke države i vladajuće nacionalističke oligarhije.
Rehabilitacija ovog ratnog zločinca ne podrazumeva samo nedopustivo normalizovanje jedne izrazito negativne istorijske ličnosti, već označava ukupnu rehabilitaciju zločinačke ideologije i prakse ravnogorskog četničkog pokreta.
Ratni zločinac Draža Mihailović na osnovu političke i komandne odgovornosti snosi najveću krivicu za zločine formacija pod njegovom komandom. Mihailović je tokom rata svakodnevno obaveštavan o zločinima koje su činile ravnogorske četničke formacije nad pripadnicima i simpatizerima partizanskog oslobodilačkog pokreta, civilnim stanovništvom, kao i o izdajničkoj, kolaboracionističkoj delatnosti lokalnih četničkih zapovednika. Umesto da kazni počinioce zločina i vinovnike izdaje, Mihailović je afirmisao i nagrađivao ove zločince i aktere kolaboracije ili je, pak, bio neposredan inspirator zločina nad borcima za slobodu i neposredan učesnik u kolaboraciji s okupatorom.
U poslednje dve decenije svedoci smo neprekidne revizije istorijske istine antifašističke borbe u pokušaju rehabilitacije snaga kolaboracionizma, kojuzbog svojih savremenih političkih i ideoloških prioriteta sprovode vladajuće oligarhije.
Draža Mihailović nije heroj osiromašenih, opljačkanih i obespravljenih stanovnika Srbije. Ličnost ovog ratnog zločinca predstavlja maskotu velikodržavne ideologije i ikonu profiterske manjine koja živi od tuđeg rada (kapitalisti, političari, popovi).
Ne zaboravljamo žrtve četničkog terora nad srpskim, crnogorskim i hrvatskim narodom i žrtve četničkog genocida nad bošnjačkim narodom, tokom Drugog svetskog rata.
Ne zaboravljamo žrtve zločina koje su tokom ratova 1990-ih počinili oni koji su bili inspirisani ideologijom i praksom ravnogorskog četničkog pokreta.
Nećemo zaboraviti odgovornost onih koji su u poslednje dve decenije stvorili političku i društvenu klimu koja je omogućila nedopustivu normalizaciju i afirmaciju zločinačkog i izdajničkog pokreta Draže Mihailovića.
Oštro osuđujemo vladajuću elitu koja rehabilitacijom osvedočenog saradnika okupatora, pro-fašiste i ratnog zločinca, ponižava brojne nevine žrtve terora njegovih jedinica i pokušava da anulira dostignuća antifašista Srbije i Jugoslavije i njihove oslobodilačke borbe. Ovakvim činom vladajuće političke formacije sebe svrstavaju na stranu fašističkog okupatora i njegovih pomagača imenujući se i predstavljajući onakvima kakvi zaista i jesu.
